Léo’nun Rémi’den uzaklaştıktan sonra okulun buz hokeyi takımına katılması, filmin en zekice kurgulanmış görsel metaforudur. Buz hokeyi; ağır zırhların giyildiği, yüzlerin maskelerin arkasına saklandığı, çiğ güce ve agresifliğe dayalı maskülen bir spordur. Léo, arkadaşıyla paylaştığı o kırılgan, narin ve duygusal dünyadan kaçarak, kendisini koruyacağına inandığı bu sert ve erkeksi zırhın içine hapsediyor. Ancak ringde yediği her darbe ve çıkardığı o mekanik sesler, içindeki o paramparça olmuş naif çocuğun çığlıklarını bastırmaya yetmiyor.