Panah Panahi’nin ilk filminde yakaladığı bu muazzam sinematografik başarı, izleyiciye Little Miss Sunshine tarzı bir aile kaosunu, Abbas Kiarostami sinemasının o duru ve felsefi yol estetiğiyle harmanlayarak sunuyor. Küçük kardeşin her şeyi bir oyun zannederek yaptığı absürt yaramazlıklar, ailenin üzerindeki o kapkara ve ölümcül baskıyı hafifleten harika bir durum komedisi yaratır. Film, seyirciye yapay ve büyük bütçeli holding aksiyonları sunmak yerine, bir ailenin sevdikleri uğruna her şeylerini feda edebileceğini en çiğ ve gerçekçi haliyle kanıtlıyor.